Today ang pinaka madramang araw sa buong buhay ko pati ng aking buong pamilya kasama pa ang mga taong malalapit sa amin.
This time is so hard because one our family member is already going, sya ang aking Ate Ging, pumasok sya sa amin bilang kasambahay galing siya nang Mindanao and habang nagtatagal siya sa amin she became one of us, parang totoong kapamilya.
Tanda ko pa nuon nung una siyang hinatid dito ni lolo para magtrabaho, i’m with my pinsans and they wanted to know her name , ako ang nag-tanung sa kanya nun. Mabait si ate i didn’t think na magtatagal siya unlike our past kasambahays, umabot sya ng BIG 10 years sa amin, that was when i was in my 3rd grade and kinder pa si JB(bother ko) nung dumating sya, ganun katagal siya sa amin. Halos siya na nga talaga ang nagpalaki sa amin.
i didnt know that she have siblings pala dinila pa nga nya ang isa dito sa amin nung grade 6 ako, i thought that child was our lost sister because kamuka din ni mama at i didnt think my Ate would have that good looking anak (ang sama ko nuh) but un talaga ang naisip ko.
Kasama ko si ate pag may kaylangan ako dati sa skul, she helps me cover my books and notebooks nuon, she’s my favorite kabonding sa videoke kasi game na game sya. I remember na naging contestant pa siya sa brangay namin dahil sa score nya sa videoke na 99, un kasi ang kailangan mung makuha beside sa 100 para makasali ka sa contest. She is good wala lang talaga sa timing hay sa tagal tagal ko siyang nakasama hindi ko siya naturuan sa timing amp, but she is really cool at game na game.
We had fights din as in walang pansinan at all but ni minsan hindi nawala respect namin sa isat isa. I didnt treat her as an alalay or what kasi pati ako nahihiya magutos sa kanya lalo na pag alam kong kaya ko naman.
Naalala ko nung 2nd year ako, my group practiced in our house and they see ate, they say that “bakit ganun paalis alis ung katulung nyo etc.” di ko natiis na hindi sabihin kay ate un mga sinabi nila, next day i saw her, she’s crying , she told me that “pahanapin mu sila ng kapalit ko” i was so bothered aun pagdating ko sa school i decided to tell that problem to my adviser and i was crying a lot habang sinasabi ko lahat iyon, I love ate kasi i didnt wanted that attitude of them na ginanun siya not knowing who is ate. aun i cry talaga sobra and iyon umalis nga si ate bago kami magbakasyon. I was so happy when she come back, i feel guilty kasi baka naiisip nya pa din yaong nangyare but the sure thing is nagbalik na xa.
hay 2mrw ang alis ni ate and she will never come back. Maybe it’s the time yaong 2 kids naman niya ang alagaan nya. She told me nung nakaraang day, nagpalinis ako paa na nagiyakan na sila ni mama ahehehe gusto daw patirahin n lng ni mama sina ate sa bukid namin kasi may kubo naman dun but the thing is “may masasabi na naman ung mga relatives namin kaya no choice”.
This day i planned to surprise her hinanap ko lhat ng pictures nya sa albums ko sa computer at ipinadeveloped ko iyon lahat, bumili din ako nung frame na pwdeng sulatan for messages at pinasulatan ko iyon sa mga naging kaibigan ni ate kung san san pa ko napunta ahehehe..
Aun the last person na pinasulat ko nun ay si Ate Belen, BFF siya ni ate kasi si ate ang laging takbuhan niya pag namomroblema sya, she is blaming me ba’t ko daw siya pinasulat kasi naiyak na daw siya. Aun after kung matapos ung task ko nagdinner na ko at ibinigay ko kay ate ung surprise ko, nasa amin na din si Ate belen at ate Marissa that time when i gave the gift, si ate belen umiiyak talaga and muntik na talaga akong naiyak nung nakatingin ako sa kanya. Aun last day and last night nya sa amin today, im so happy siya ang nakasama namin sa bahay ng 10 years.
tomorrow tita Linda together with me and Ate’s wife will “hatid” ate sa pier. So sad talaga but im so happy for her.
She’s always saying that “punta kayo dun “pri” kahit walang pasalubong basta magkita kita lang ulit tayo ipagpapatay ko kayo ng kambing” auhhhhhhhhhhh i will really miss her. Hindi na kami kukuha nang kasambahay she will be the last =)
-geof
It’s been months when GLEE fever start!
